Okay?

Za dużo i za mało. Niedosyt, wieczny głód. Nie wiem jakim cudem i kiedy, ale znów wpadłam głębiej, niż planowałam. I znów strach jest mi bliższy niż ktokolwiek, bo nie mogę niczego być pewna. Cichy morderca. I tylko płakać się chce, na nic innego nie mam już sił.
Chyba byłam szczęśliwa przez te 217 minut. Tak, to chyba było szczęście. Wielka udręka. Była i jest. Ale czy będzie..?
Chcę zimnych dłoni, chcę śmiechu i niewinnych ruchów bezwiednych warg. Chcę znów zamknąć cały świat w swoich ramionach i czuć, że mogę wszystko.
Jestem w kropce, kropką jestem. Smutną i bezbronną.
Boję się.
Okropnie.

I'm yours now
So now I don't ever have to leave

Ek is leeu

Obiecanki - cacanki, a głupiemu radość.
Spadać.
Poradzę sobie bez waszych twarzy.

Can't

Muszę przestać. Powoli, delikatnie, spokojnie. Odejść. Zostawić to i uciec. Nie myśleć, nie czuć, nie chcieć.
Odizoluję się. Zerwę ze wszystkimi, wszystkim i z nią. Nie będę czekać. Nie będę płakać. Będę sobie i dla siebie.
To nie ma sensu. Nic nie ma.
I chyba nigdy nie miało.
Wbiłam sobie do głowy, że było inaczej.

Niepotrzebnie.
Będę tęsknić pewnie mocniej niż teraz, ale tak będzie lepiej.
Zobaczysz.



              

Say you love me

Jestem już zmęczona moim ciągłym "nie wiem", "chcę" i "nie potrafię".
Za mało mi jej, chociaż jest wszędzie.
W każdym kawałku mnie.

Nie chcę tak.

Potrzebuję jej, tak okropnie mocno potrzebuję....

Masters!

Najpiękniejszym widokiem na świecie jest wygrana rodu, któremu zaprzedało się serce. Radość tych, którzy trzymali mnie przy życiu i nadziei przez ostatnie kilka miesięcy.
Dziękujemy!

Be together but alone

Może niepotrzebnie się bałam, a może to właśnie strach mnie wzmocnił. Wydaję się być nieco spokojniejsza, chociaż i tak momentami serce się rwie i nie pozwala spać. Obiecałam sobie naprawę siebie - swojej głowy, charakteru i ogółu; postaram się słowa dotrzymać. Nie chcę zawieść się na sobie. Nie kolejny raz.
Znalazłam wczoraj listy sprzed roku od K. Głowa nie chce ich czytać. Jest mądrzejsza od zmęczonego mięśnia, pompującego krew w setki miejsc od kilkunastu lat. Przemęczonego. Dopadły mnie wszystkie smutki, które odkładałam na później. Niepotrzebne zmartwienia, które do najgorszych nie należą, ale siedzą mi w głowie 24/7 i zwracają moją uwagę tylko na siebie.
Jedno z nich - utracony kontakt z K. To przykre jak szybko ludzie się zmieniają. Nigdy nie przestanie zadziwiać mnie natura ludzka, nie interesująca się drugim człowiekiem. Byłam najważniejsza, a szybko stałam się nikim. Skręca jak cholera, ale i tak nic na to nie poradzę, prawda? Nie poradzę. Muszę się pogodzić, że straciłam moje wszystko.
Drugi - JA. Moja słabość do starszych ode mnie facetów. Słabość do X. Nerwica. Nawroty wszystkich gówien, z których się wygrzebałam. Bezsenne noce. Litry hydroxyzyny. Łzy. Umazane od tuszu do rzęs poduszki. Problemy ze skupieniem się na czymkolwiek = na nauce również. Bezsens, a w tym wszystkim prawie dorosła ja, niezdara, chowająca za uśmiechem całą masę kompleksów, jeden wielki, chodzący problem, którego nikt nigdy nie rozwiąże.
Trzeci - ten dom.
Czwarty - samotność w tłumie ludzi.
Piąty - nadal nic o mnie nie wiecie.

Thank you

Okropnie. Jest źle. Niedobrze. 
Zabrali mi życie.
Zabrali mnie. 
Cały kawał mięsa.
Wyrwali ze mnie serce i resztki radości.
Ale jestem szczęśliwa, że mogłam być częścią tego, co dawało mi chęci do życia przez tyle lat.
Dankie.
Arigatoo.

One more reason

Umrę. Podwójnie. O ile nie potrójnie, chociaż chcę żyć. Ironia losu.
W ciągu minuty mój świat odżył, jednak jesteś mi potrzebna bardziej niż mogłam to sobie kiedykolwiek wyobrazić.

Girl I want 2 eat u

Nie zapominam, chociaż chciałabym bardzo. Obyłoby się się bez łez, ciągłego wkurwienia, apatii, bezsenności i niechęci do siebie, innych i całego otaczającego mnie syfu. A było już tak dobrze, już myślałam, że wszystko co złe jest dawno za mną, a spalone mosty już nawet nie tlą się w oddali.... Zawiodłam się kolejny raz. Chyba nawet nie na sobie, bo to nie moja zasługa. Wrażliwość zawsze była tuż obok mnie, potem, nie wiadomo właściwie kiedy - stała się mną. I oto jestem, w całej okazałości. Stoję, patrzę i płaczę. Gdzie podążam? Gdzie mój uporządkowany świat? Gdzie ja, niezależna, odważna? Gdzie mój twardy tyłek? Miało być lepiej, a wciąż taplam się w kałuży własnych błędów.
Nienawidzę tego domu, tych głupich odzywek, tego, że nie ma tu dla mnie miejsca, mimo wszystko. Wiesz co mam ochotę zrobić? Uciec. Jak tchórz. Podkulić ogon i odejść. Nie obejrzeć się i zacząć od nowa. Nie czuję się dobrze ani tutaj, ani gdziekolwiek indziej. Czegoś mi brakuje, wciąż czuję jakiś natrętny niedosyt. Może to brak Jej powoduje, że czuję się nienasycona. Nie wiem. Nie będę się nad tym zastanawiać.

Clear

Czyściutka jak łza, wyleczona. Zła, wściekła, samotna, nadal samotna. Idę do domu, na koniec świata i tak nie zatęsknią.
Moje małe niebo w czterech ścianach.
Mój afrikaans zef.
Nie zrozumieją.

Invite me in

Zazdrość leczy mnie z największych niepowodzeń, odciąga od ofiary, pozwala jej odetchnąć, daje oddech i mnie, choć na chwilę. I wiem, że to wróci, jak wszystko, co już było. Wiem i chcę się przygotować. Będę zabezpieczona przed każdym "ale". Nadal piękna, urocza, delikatna i moja. Wdarła się w moją duszę i zapuściła w niej korzenie bez mojej zgody. Po prostu wtargnęła w moje bezwiedne życie w najmniej oczekiwanym momencie. Nikt nie odbiera mi tchu w taki sposób. Nikt nigdy tego nie robił w tak szybkim tempie. Potrafię o tym nie myśleć cały dzień, ale jest przecież jeszcze noc.... O tej porze w głowie mam nie tylko dylematy związane z tym, czy pojadę do Poznania na spotkanie z Vuijcic'em w 2015, czy zobaczę PTX i kto zginie w kolejnym odcinku TB. Przewijają się przez nią największe i najmniejsze głupoty. Czy przetrwam, dożyję kolejnych urodzin, będę szczęśliwa, kogo stracę, co zyskam, czy sobie poradzę, ile razy jeszcze się potknę, ile razy będę dławić się płaczem....
Ciągle tylko się wkurwiam. Perfidnie irytuję.
Wszystko doprowadza mnie do złości.
Potrzebuję snu 25/24h.

Time after time

Zaczynam sobie wszystko układać, przyzwyczaję się, potrzebuję tylko chwili.
I kawałka wolnej przestrzeni, na której mogłabym zapuścić korzenie.

Is there any just cause for feeling like this?


Potrzebuję Cię, mała. Może gdyby tamten dzień nie przyniósł tylu słów i gestów, może dzisiaj byłoby mi łatwiej.
Ale nie jest.


I've tried to be discreet, but then I'd blow it again.


I ciągle i w kółko i już niedobrze się robi i w głowie kręci. Dziś będzie to samo. Poczuję smak alkoholu i nie zapomnę. Będę mówić jak bardzo chcę i płakać, że nikt nie rozumie.

I followed my hands not my head, I know I was wrong


Przejmowałabym się, gdyby moje życie było popaprane od wczoraj. Ale było od zawsze. Przyzwyczajenie. Gdyby nie ono pewnie już dawno patrzyłabym na was z góry.


I just died in your arms tonight, it must have been something you said


Nadal nie wiem czym i kim jestem. Może ciemną masą, ale z uczuciami. Coraz bliżej mi do zrozumienia z jaką misją mnie tu zesłano. Ale póki co śpię, piję i płaczę. Pomiędzy tylko głupie, niewinne, małe myśli o tym gdzie jesteś, co robisz i czy patrzysz w niebo razem ze mną.

Waiting all life long

Męczę się teoretycznie bardziej niż przewidywałam. Myślałam, że gorzej być nie może.
Niespodzianka.

Tęsknię tylko za słodkością. Za nią całą. Niewymowną, obezwładniającą perfekcją.
Przestałam jeść i spać. Nie jestem spokojna.
W ogóle nie jestem.


I feel my tears as they dry


A chciałabym być. Chociaż raz. Nie najważniejsza, może nawet nieważna. Ale być, czuć, żyć i móc.


I wanna live like tomorrow doesn't exist 


Tak naprawdę nigdy nie byłam w piekle.
Piekło było we mnie.
Było mną.


Help me, I'm holding on for dear life


Najdziwniej mi z tym, że nie powinnam.
Ale NIC nie może mnie powstrzymać.
NIC nie ma takiej mocy.
Polegnę, jakkolwiek miałoby to wyglądać.


Don't go kitty, you are so pretty

030714

Kolejny piękny, najpiękniejszy. Dotyk wrócił. Nie był już nieśmiały. Na samą myśl łzy cisną się do oczu, dlaczego złe chwile ciągną się w nieskończoność, a dobre mijają jakby nigdy ich nie było?

Powinno minąć tak szybko, jak przyszło. Powinno. Ale przyzwyczaiłam się, że nic nigdy nie idzie tak, jak sobie wymyśliłam. Z drugiej strony chciałabym, by trwało. Jak najdłużej.
Chociaż już na starcie walka.

Boję się powiedzieć prawdy, może okazać się zbyt drastyczna.
Odrzucicie mnie.
Kolejny raz.

Zrozumiałam sens słów rzucanych na wiatr.

Ponoć widzieli nas tam gdzieś
Razem 

Niech patrzą na moje chwilowe szczęście. Niech nie wierzą i trą oczy. Niech mówią, że zwariowałam. Nie będą kłamać.
A Ty zostań.
I śmiejmy się z nich, bo nie wiedzą...
...NIC.

My sunshines

Nie wiem jak to jest, jak się dzieje, ale wystarczy jeden dźwięk...
...i zapominam.

Why do I love you?

Niby wolna, a czuję się jakby w klatce więziona, z głową w chmurach. Nie tak miało być. Dziś siedzę i myślę o moim "być", choć nie powinnam, bo niepotrzebnie cierpię i kurczę się w sobie. Płacz na serca zawołanie ciągnie się latami, nie sekundami. Chciałabym być już zdrowa albo chora jak kiedyś. Wtedy było łatwiej, mniej szaro i strasznie, bardziej smutno, ale jasno. Nic nie miało sensu, ale wszystko było oczywiste. Może tak powinno zostać, może tak miało być, może miałam nie sięgać po pomoc i umrzeć w samotności, może nikt nie miał nic wiedzieć o mnie i... Mnie. Chciałabym móc wziąć głęboki oddech i poczuć, że żyję. Chciałabym nie być jak piórko na wietrze, chciałabym mieć swoje miejsce, być twardą, niezastąpioną i silną. A tymczasem ja, nadal krucha, chociaż utrwalona błędami przeszłości, nadal się duszę, nadal nie śpię nocami, płaczę, boję się i błagam.
Błagam, niech ktoś znajdzie lek na mnie.
Niech ktoś spróbuje skutecznie mnie wyleczyć.
Niech sprawi, że poczuję się sobą...
...i będę wiedziała, że "ja" to JA.

Nie chcę się bać.

Never ending

Happy Father Day tomorrow, Daddy

...before I get too deep

Tyle stresu i łez, trzęsących się dłoni, przekleństw i bezsenności. Po co?
Już po wszystkim.
Mogę się śmiać i oddychać bez uczucia, że mogę zaraz wszystko stracić.

Moje być albo nie być już się spełniło.
Być.
I walczyć dalej.

Każda walka jest opłacalna, jeśli walczę o siebie.

Chyba nikogo nigdy tak bardzo.
Dziwnie mi z tym.

170514

Pamiętam ten nieśmiały dotyk dłoni wywołujący mdlenie.
I jeszcze długo pamiętać będę.
Tęsknię za nim.
Chcę go więcej.

Nie mogę tak dłużej, a nadal to ciągnę.
Po co....

Wszechobecny, wszechstronny strach.

Pomoc
Twoja
Potrzebna
Mi

Nie wołaj

Zmęczona, wyprana z emocji, znudzona - taka ostatnio jestem i tak właśnie się czuję. Kiepsko jednym słowem.
Staram się nie płakać już nad perfekcją i ideałem.
Staram się nie płakać też nad sobą i własną bezsilnością i frustracją.
Staram się po prostu nie płakać.
Ale.... Starania jak zwykle kiepsko opłacalne.

Nie mam życia bez seriali.
Sorry not sorry.

  

Cut the ties

Nie jestem jeszcze na tyle silna.
Nie wiem nawet czy kiedykolwiek będę.

Piękni
Idealni
Nieosiągalni
Ale wciąż moi.

Nie daje mi to spokoju.
409 dni temu zmienili moje życie.
Pomogli mi wyjść na prostą.
Głosem.
Ciepłem.
Sobą.

Czym jestem?

Love Again

Jeszcze tylko trochę.
Troszeczkę.
Będziemy pić, płakać, śmiać się i niczego nie żałować.

It's something special. 

Something immortal.

Something mine.

She said: "don't let go"

Koniec.
Błagam o koniec.
Chcę tylko chwili błogiego "nic nie muszę".
Spać cały dzień.
Całe życie.
Sięgnąć mojego "ja" i spróbować...
...je naprawić.

Oczy już nie działają tak jak powinny.
Szukają kogoś, kogo nie mają prawa znaleźć.
Błędne dane płyną do mózgu.
Błędne impulsy dalej do serca.
Serce głupie, więc szaleje...
...gorzej ze mną.

Nie wiem nic.

Forever and ever.

Słodko-kwaśna

Punkt wyjścia. Wszystko zaczęte, nic nie skończone. Wypalam się, z roku na rok mniej cieszę się z czegoś, co niegdyś trzymało mnie przy życiu. Nie trzyma już.


I całą noc do rana i w dzień opowiadałbyś mi co u ciebie, a u mnie nie


Teraz trzyma coś innego, lepszego, żywszego. Cokolwiek to jest - nie puszcza. Pozwoli mi potknąć się i upaść, nie pozwoli odejść.
Wydobrzałam.


I trzymaj mnie za rękę gdy śpię


Nic nie wskazywało na to, że kiedykolwiek poczuję się lepiej, inaczej od "kurewsko źle". Mama uratowała mi życie. Podała rękę. Została ze mną. Nie pozwoliła mi zniknąć.
Nie pozwoliła.
Umrzeć.


A gdy będzie źle nie puść mnie


Dziękuję mamo za mnie. Gdyby nie Ty, nie mogłabym przeżywać ani dobrych, ani złych dni.
Nie mogłabym żyć.
Przecież już nie żyłam.


Dobrze, że jesteś kim chciałbym być

Meaning of sense

Strach.
Kiedyś nie martwiłam się tak bardzo o siebie, bardziej obawiałam się mojego wpływu na otoczenie.
Krok po kroku, metr za metrem jetem bliżej piekła, z którego się wyrwałam.

Dlaczego?

Potrzebuję silnej, męskiej ręki, która poprowadzi mnie gdzie tylko zechce.
Delikatnej, kobiecej dłoni.
Zgubo ma.

Obok mnie jest wystarczająco dużo miejsca.
Więc chodź. Usiądź. Porozmawiajmy.

#MyReasonsToLive

Suffer

Szminka to mit, matuje jedynie to, co chciałabym ukryć. Sączy się zło, ale któż zwróci na nie uwagę mając własne problemy?
We Wrocławiu było pięknie, chwila zapomnienia i zatracenia w tym cudownym mieście, chciałabym móc tam wrócić.
(Wrócę jakoś/kiedyś?)

Nie wiem po co i jakim cudem znów znalazłam się w punkcie wyjścia, w momencie kulminacji i apogeum jednocześnie, nikt mi tego nie wytłumaczy, nikt nie pomoże zrozumieć, dopóki sama do tego nie dojdę. A nie dotrę tam zbyt szybko, zbyt długa przede mną droga w potępieniu za błędy przeszłości.
Głupieje. Ideały nie powinny istnieć.
(Mówiliście, że ideałów nie ma. A znalazłam.)
Kłamcy.

Impatient

Życzyłeś kiedyś komuś najgorszego? Mordowałeś pod zamkniętymi powiekami? Wiesz jakie to uczucie?

Ja wiem. 

Spokojnie, wdech, potem wydech, kolejny wdech. Otwórz oczy. Spójrz na to wszystko pozytywnie. Miałaś żyć chwilą, więc znajdź w tym momencie coś dobrego. Plus w minusie. Potrafisz to zrobić. 

Plus.... Udowodnię, że jestem suką. Pokonam ten strach i wyjdę na prostą. Tak. To pozytyw.

Czekam na lipiec, długie noce i rozmowy przy procentach i dwutlenku węgla. 

ASkars aka my perfection.

Jag älskar dig

After all

Nie ma we mnie krzty żalu, wyskakałam wszystko i zaczęłam od nowa. Koncerty wysysają ze mnie złe wspomnienia, to najpiękniejsze uczucie ever! Zobaczyłam moje małe Słoneczko, śpiewałam w rytm jego słów. Serce rwie się do teraz.
Mimo całego szczęścia jest mi smutno z myślą, że to wszystko jest ode mnie zbyt bardzo odległe. Cała perfekcja pojawia się i znika, pomaga mi się uspokoić i rozbija mnie na kawałeczki, koi zbolałą duszę i wbija nóż w samo serce.

Tęsknię za uśmiechem.

Swoim własnym.

Czekam na następny, jakikolwiek.

Piątek!

Szczęście nadchodzi mimo kładącej kłody pod nogi pogody!

Na co był mi płacz - już zapomniałam.

2

Wypełniasz przestrzeń, dziękuję Ci
Dobrze, że jesteś 
Wystarczy być


Dajcie piątek, dajcie łzy i chwilę szczęścia, błagam, teraz.
Gdyby nie moje słoneczka u boku - nie byłoby tak pięknie.

Jestem szczęśliwa.
Najszczęśliwsza.

~

Jeszcze trochę i zapomnę. Nie będzie trzeba łez, alkoholu i Ciebie. Nigdy więcej, wieczna obietnica, obeszłam się smakiem. Przykro mi trochę bardziej niż "bardzo", złamane serce nie zalało się krwią (czyli jest ostatecznie martwe...?), więc mogę żyć dalej.
Do trzech razy sztuka, jak widać można słowa brać do siebie, zbyt poważnie.
Jeszcze wrócisz; skończyłam z "bez Ciebie nie dam sobie rady".
Dam radę. Z Tobą, czy bez Ciebie - nie robi mi to różnicy.

Nauczyłeś mnie bardzo ważnej rzeczy:
JAK NIE UFAĆ LUDZIOM

Little blonde perfection

Love me

I'll be grateful

New now

Zmęczona, obolała & half proud of self. Jeszcze nie do końca, mimo wszystko.
Boję się obsesji. Obawiam się, że pewnego dnia zwariuję, oszaleję, wybuchnę i nie będzie już czego ratować.

Najbardziej tęsknię przed snem, ale nie płaczę.
Płakałabym, gdyby było nad czym.

Just love yourself and you're set 

Kolejny piękny list, niektórzy ludzie są naprawdę ludźmi.

I'll be

"Pomyślałem, że długo się nie odzywałem, więc napiszę."

Błąd.
Błąd.
BŁĄD.

Za dużo tego we mnie.
Za mało mnie.

Ostatni raz zaczynam pierwsza.
Pierwszy raz zakończę ostatnia.
I nie złamię się nigdy więcej.

Don't hide yourself in regret

Love u so much, Mr. Grassi

Jesteś Moim Będziesz

Trudno było znaleźć klucz otwierający serce, lecz nierozdzierający go na krwawe kawałki. 

I nadal tak jest.

Nie potrafię widzieć w nim dobra.

Nie widzę tego.

Niczego.

Nie chcę.

Dziękuję za świąteczną atmosferę.

Pomogła mi we wszystkim....

....w czym pomóc mi nie miała.

Tak mam

Dość wspomnień

Ciebie i mnie

Połamanych paznokci

Bólu 

Wyrywanych włosów

I krwawiących moich

Małych

Głupotek

Tylko troszeczkę szczęścia

Chcę

Chcieć

Zachowaj resztę, wynoś się ze mnie

Lights

Miałam odespać, a męczę się dalej. Ani to zdrowe ani mądre, inaczej nie umiem. Może nawet bezpośrednio nie chcę, a jedynie ukrywam się pod pozorem braku czasu. 


And I'm not keeping now, the strength I need to push me 


Czas do końca maja. Nieco ponad miesiąc. Jaką drogę wybierzesz? Jak sobie poradzisz? Nie obchodzi mnie to. Zwyczajnie gdzieś, na pewnym etapie swojego życia przestałam o ciebie dbać. Tak jak ty o nas. Nie powinnam z tego powodu cierpieć, więc.... Nie cierpię.


Do you understand that we will never be the same again?


Nie mogę i nie znajdę tu miejsca dla siebie. 
Dzwoni do mnie, dzwoni, po co? 
To nie ma sensu.
Nic nie ma sensu.

(Otwórz oczy)


The future's in our hands and we will never be the same again

G.U.Y.

To koniec bez początku. Przykro w głowie, słodko w ustach, serca nie ma.
Zła na siebie, Ciebie, na nią i na wszystkich dookoła.
Każda kolejna przeciwność losu wpędza mnie w następne w kolejce gówno.
Potrzebuję piękna. Odrobiny zniewalającego ideału.
Nie powinnam się obwiniać. To nie moja wina. Nienienie, nie moja.
Powinien być mi bliski jak mama. Nie jest i nigdy nie będzie. W moich oczach jest nikim.

Potrzebuję Cię teraz, tutaj, bądź chociaż przez chwilę, zostaw mnie z niedosytem.

Bawler

Miałam poczuć się dobrze, lepiej. Nic z tego. Nawet pogoda nie ma zamiaru mi pomóc. Nie wyobrażam sobie maja, ciepła, czerwca, radości, wakacji, chwili wolności, ale też samotności. Ta ostatnia niby nie obca, ale nigdy zbyt bliska. To jak przyjaźń na krawędzi klifu.


Podobno gdy umierasz lecisz sobie, lecisz


Są dwie opcje: albo on nie ma uczuć albo ja mam ich na wyrost.
Wolałabym mieć świadomość, że to moja wina, że to tylko ja i moje głupkowate feelsy.


Nie wytrzymuję tempa, wszystko kurwa skręca


Rojek wydał "Beksę" w dzień 47 urodzin Kurciątka.
Kocham go mówiącego "kurwa".
Płaczącego.
Nadwrażliwego.
Mnie.


Czego chciałaś mamo, tego już nie zmienisz,
wszystko się już stało


Nie myślałam o tym od 4 miesięcy i nie chcę, zapieram się rękami i nogami, zapieram się najmocniej jak tylko potrafię. To przeminęło, nie ma już tego we mnie. Zostałam ja, sama, prawdziwa, jedyna. Zła odeszła, zginęła, podtopiła się i potknęła na niepewnym gruncie, upadła na twarz, poddała się. I dobrze. Niech już nie wraca, nie potrzebuję suki.

***
Śniła mi się, on też tam był.
Może spałam, nienawiść czuwała dzielnie przy moim boku.

Resolution

Wahania nastrojów rodzicielki budują jeszcze gorsze spojrzenie na ten dom i rodzinę. Za chwilę przyjeżdża babcia, a ja wychodzę. A właściwie wyjeżdżam. Ta praca ratuje mnie nie tylko finansowo, zaczęłam to zauważać.
Moje serduszko bije dziś wolniej niż zwykle. Zastanawiam się, czy powinnam się martwić. Powiedzielibyście, że nie, bo to moje urojenia.
Urojenie to ja.


I know I can't keep callin' cause everytime I run I keep on falling


Ubiorę się i wyjdę, za 10 minut muszę być u Zet.
Zobaczę dziś P.
Pobędę trochę z Majką.


Grow old with me


Z dymem wypuszczę wszelkie niedogodności.
Jestem głodna (Ciebie).

Happy BDay, Avissimo

#HappyBirthdayFromPolandAvi 

#PolandLovesYou

#ITakTegoNiePrzeczytaszAleCoMiTam

#ZaspamujęCiTwittera

#25thBirthday

#Let'sCelebrate

#KochamCięAvi